السّلام و گذشتيم از آن قبّه به سوى قبّهء ديگر در مقابل آن ، پس سلام كرديم بر امام حسين بن علىّ عليهما السّلام بعد سلام كرديم بر علىّ بن الحسين عليهما السّلام بعد سلام كرديم بر محمّد بن علىّ باقر عليهما السّلام كه هريك از ايشان در قبّهء شهرى بودند و مزيّن بود آن قبّه به‌طورىكه ذكر شد . پس مراجعت فرمود آن حضرت بسوى بيت و خانهء خود و ما هم برگشتيم با آن حضرت . و ناگاه [ نظر افكنديم و ديديم كه ] در آن سفينه قبّهء عظيمه‌اى بود از يك درّهء بيضائى ، مزيّن بود به فنون فرش‌ها و پرده‌ها و ناگاه [ متوجّه شديم كه ] در آن قبّه ، كرسيى بود از طلاى خالص ، مرصّع و دانه‌نشان بود به انواع جواهر پس گفتم : اى مولاى من از براى كيست اين قبّهء بزرگ ؟ پس فرمود : از براى حضرت قائم ما اهل بيت صاحب الزّمان عليه السّلام است . پس اشاره فرمود بدست مبارك و تكلّم فرمود به چيزى ، ناگاه ما ، فوق ارض بوديم به مدينه در منزل ابى عبد اللّه جعفر بن محمّد الصّادق عليه السّلام و بيرون آورد آن حضرت انگشتر خود را و مهر كرد زمين را پيش روى خود ، پس نديديم در زمين ديگر شكافى و فرجه‌اى . و چون آمد وقت فوت آن حضرت حاضر فرمودند حضرت ابا ابراهيم موسى بن جعفر عليهما السّلام را ، و سپرد به آن حضرت ميراث‌هاى انبياء را ، و تصريح فرمود بر امامت و خلافت آن حضرت در حضور جمعى از شيعيان و دوستان خود . و بود وفات آن حضرت در سنهء صد و چهل و هشت از هجرت و سنّ شريف آن حضرت شصت و پنج بود ، و بود تولّد آن حضرت در سنهء 83 از هجرت ، و زندگانى فرمود با جدّش علىّ بن الحسين ( ص ) دوازده سال و با پدر بزرگوارش محمّد بن علىّ باقر ( ص ) بيست سال و زندگانى فرمود منفردا به امامت ، سى و سه سال و مشهد مبارك آن حضرت در بقيع است در جانب مقبرهء جدّ و پدر بزرگوارش صلوات اللّه عليهم و على آبائهم الطّاهرين المعصومين .